Nie było planu. Była koszula, spódnica i chwila, w której zobaczyłam kobietę, którą chcę być.
Moim głosem / 01
Dziennik osobisty.
Chwile, emocje i codzienność. Moje notatki o odkrywaniu siebie, stylu i pragnieniach.
Wyszukiwanie obejmuje cały dział.
Pokazano 1–6 z 17
Zasłona, jedna lampa i satyna. Chodziłam po pokoju, jakbym czekała, aż ktoś zapuka i nazwie mnie po imieniu.
Długi czarny płaszcz został, bo umie mnie odsłonić. Resztę, która mnie chowa, odłożyłam.
Długie włosy potrafią zrobić ze mnie kogoś obok. Zostawiam tylko tę, w której nadal jestem Sophie i nadal chcę być pożądana.
Szpilka podnosi mnie i od razu zmienia sposób, w jaki chcę być oglądana. Czerwona podeszwa jest tu po to, żeby ktoś ją zapamiętał.
Maluję oczy i usta tak, jakbym już wiedziała, kto będzie na nie patrzył z bliska.
Nie znaleziono tekstów. Spróbuj innego hasła.